Kimi insanlar çevrim içi ortamlarda her şeyi izler ama neredeyse hiç paylaşım yapmaz, yorum yazmaz. Psychology Today'de tüketici psikolojisi üzerine çalışan Jasmine Mohsen buna "lurking", yani katılmadan sessizce izleme diyor ve bunun tek bir nedeni olmadığını belirtiyor. Yazıda dört güdüden söz ediliyor: merak, karşılaştırma, temkin ve korku. Bu güdüleri biraz açmak gerekirse, merakla izleyen kişi ortamı ve konuyu anlamak, ne olup bittiğini görmek ister; önceliği katılmak değil, öğrenmektir. Karşılaştırma güdüsüyle izleyen kişi başkalarının paylaşımlarını kendi durumuyla kıyaslar; bu kıyas kimi zaman ilham verir, kimi zaman yetersizlik duygusunu besler. Temkinli izleyen kişi mahremiyetini korur, kendini açık etmeden gözlemlemeyi yeğler. Korkuyla geri duran kişi ise yargılanmaktan, yanlış anlaşılmaktan ya da olumsuz tepki almaktan çekinir; burada sessizlik bir tür korunmadır. Mohsen'e göre bu güdüler platformdan platforma da değişiyor. Aynı kişi bir yerde hiç görünmezken başka bir yerde rahatça paylaşabiliyor, çünkü her ortamın kendi kuralları, kitlesi ve algılanan riski var. Peki bu ne anlama geliyor? Sessiz kalmak çoğu zaman ilgisizlik ya da katılmama değildir. Çevrim içi ortamlarda izlemek aslında kuraldır; çoğu kullanıcı paylaşandan çok gözlemler. Yani sessizlik bir boşluk değil, çoğu zaman bilinçli bir konumlanma: kimi için güvenli bir mesafe, kimi için bilgi toplama, kimi için de henüz söze dökülmemiş bir düşünme biçimi. Bir platformda izleyip paylaşmadığınızda, sizi geri tutan şey merak mı, karşılaştırma mı, temkin mi, yoksa yargılanma korkusu mu?