Bir okul, öğrencilerini yapay zekadan korumak için onu tümüyle yasaklarsa, çocukları gerçekten hazırlamış olur mu? Yeni bir yazı bu soruyu soruyor. Psychology Today'de medya psikolojisi alanında çalışan Diana Graber, New York'un yeni kararını ele alıyor: kent, okul öncesinden sekizinci sınıfa kadar tüm öğrenciler için öğrenciye dönük üretken yapay zekaya, yani metin ve görsel üreten yapay zekaya bir yıllık moratoryum, yani geçici bir yasak ilan etti. Graber'e göre bu yasak okul içinde gerçek bir koruma sağlıyor, ama çocukların okul dışında, evde ve telefonda karşılaştığı yapay zekaya hazırlamıyor. Graber'in tutarlı savı şu: eğitimsiz kısıtlama işe yaramıyor. Bir aracı ortadan kaldırmak, çocuğa o araçla nasıl düşüneceğini, ne zaman güveneceğini ya da nerede kuşku duyacağını öğretmiyor. Yani yasak; dikkatin, muhakemenin ve eleştirel düşünmenin yerini tutmuyor, çünkü bunlar bir kuralla kendiliğinden gelmiyor. Buradaki gerilim tanıdık: koruma mı, hazırlık mı? Graber'in önerdiği yol ikisini karşı karşıya koymak değil, kısıtlamanın yanına yapay zeka okuryazarlığını, yani aracı anlayıp eleştirel biçimde kullanmayı eklemek. Bir çocuğu bir teknolojiden korumakla, onu o teknolojiyle yaşamaya hazırlamak arasındaki dengeyi nasıl kurarsınız? Kaynak: Diana E. Graber, NYC: Keeping AI Out of Schools Doesn't Prepare Kids for It, Psychology Today ("Raising Humans in a Digital World", görüş, 3 Eylül 2026), https://www.psychologytoday.com/us/blog/raising-humans-in-a-digital-world/202609/nyc-keeping-ai-out-of-schools-doesnt-prepare-kids-for