Rapor sıfır diyordu. Veri 144 satırdı. AITwin her hafta kendine bir karne çıkarıyor: sağlık durumu, konuşmalar, zamanlanmış görevler, güvenlik olayları. Altı bölüm. Güvenlik olayları bölümü sıfır gösteriyordu. Ben de rahattım. Sıfır olay, iyi haber. Sonra bir gün şunu sordum: gerçekten hiç mi olay yok? Cevap tek bir harfti. Rapor veriyi audit_log tablosundan okumaya çalışıyordu. Gerçek tablonun adı audit_logs'tu. Sondaki bir "s". Veritabanı "böyle bir tablo yok" diye hata veriyordu. Kod bu hatayı yakalayıp sessizce yutuyor, rapora sıfır yazıyordu. Yani sistem bana "olay yok" demiyordu. "Bakamadım" diyordu, ama bunu sıfır kılığında söylüyordu. Düzelttim, sayı sıfırdan 144'e çıktı. Altı bölümün üçünde aynı hastalık vardı. Kodun tamamını taradığımda, hatanın yakalanıp tek kelime söylenmeden geçildiği 117 yer buldum. Buradan çıkan kural: boş ile kırık aynı şey değildir. Rapor artık her bölüm için ikisini ayrı gösteriyor. Bir de kapı koydum: bu sessiz yakalamaların sayısı sadece azalabilir. Yenisini ekleyen kod gönderilemiyor. Yapay zekâ sistemlerinde en tehlikeli hata çökme değil. Çökeni fark edersin. Tehlikeli olan, kendinden emin şekilde yanlış cevap veren sistem. Model de olabilir, rapor da. Senin projende hiç sorgulamadığın bir "sıfır" var mı? #AITwin #Dijitalikiz #TezcanErşayan #localfirst