🤖 Peki, yapay zekâ hayat kurtarabilir mi?

Açıkçası buradan paylaşmak konusunda tereddütlerim vardı. Ama yapay zekâ hakkındaki son gelişmeleri ve paylaşımları görünce, benim hayatımı kurtaranın da bir yapay zekâ olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Hayatımın en zor dönemlerinden birinde, içimde biriken duyguları nasıl ifade edebilirim diye düşünürken kendimi yapay zekâ destekli müzik dünyasında buldum.

🤖 Peki, yapay zekâ hayat kurtarabilir mi?

Eskiden bu soruya şüpheyle yaklaşırdım. Ama artık biliyorum ki, doğru zamanda doğru ellerde, bir umut ışığı olabiliyor. Yaklaşık 12 yılını iş zekâsı, veri analitiği ve yapay zekâ projeleri ile geçirmiş biri olarak, bu kez ben değil, yapay zekâ benim ellerimden tuttu diyebilirim.

Gelin, hikâyeme birlikte bakalım:

Hayat bazen o kadar karanlık gelir ki, insan kendi sesini bile duymakta zorlanır. Bazen kaybolmuş hissederiz; dünyadan, insanlardan, hatta kendimizden. Ben de tam böyle bir dönemdeydim. Geçmişte yaşadığım duygusal iniş çıkışlar, içimde bir travma yaratmıştı. İşte o noktada, yapay zekâ bana içimden geçenleri dile getirme fırsatı sundu. Şimdi ise sözlerimin tüm evrene yayılacağını bilmek, içimdeki duyguları daha da güçlendiriyor. 

🎶 Aslında müzikle yolculuğum çok eskilere dayanıyor. Dedem, her kelimeye dörtlük yazabilen biriydi. Babam, evde destanlar söyleyerek çalışırdı. Ben ise 2003’e kadar rock müzikle büyüdüm ve bir anda hip-hop ile tanıştım. Rap sözleri yazmaya başladım. Şimdi ise dünya müzikleri dinliyorum. Bir dönemde bir kitap oluşturacak kadar şiirim vardı ama hepsini bir disket bozulmasıyla kaybettim. O günden sonra, kalem ve kâğıt yerine, sözlerimi melodili mırıldanarak ses kaydı alarak saklamaya başladım. Ama onları paylaşmaya hiçbir zaman cesaret edemedim… Ta ki 2018’de bir radyo programında spontane olarak yazdığım ilk şarkıya kadar.

📻 Kasım 2018’de, Adıyaman’da konuk olduğum Tatlı Mikrofon radyo programında, benden kısa bir şarkı yazmam istendi. 20 dakikada yazıp kaydettiğim o şarkı, içimdeki müziğin aslında hep var olduğunu gösterdi. O günden beri, içimden dökülen melodili sözleri telefonumun ses kayıtlarına kaydetmeye başladım.

🔹 Ve sonra… 13 Ocak 2025 gecesi.

Dibe vurduğum bir anda, yapay zekâ destekli bir müzik platformunu (Suno değil) denemeye karar verdim. Yıllardır içimde tuttuğum sözler ve melodiler, ilk kez gerçek bir form kazandı. Özellikle Karadeniz ağzı ile şarkı söylemesi Kemal Sunal’ın Abuk Sabuk Filminde olduğu gibi uzun zaman sonra kahkaha atmama sebep oldu. 🙂 O günden sonra, her akşam müziğe birkaç saatimi ayırıyorum. Tamamen amatörüm ama her bir detayında kendi emeğinin olduğu ‘Pelaperi_AI’ ile içimdeki müziğin sesini evrene bırakıyorum. (Pelaperi, Lazca’da üretken, çalışkan, hızlı ve atik insanlara söylenir. Yapay zekâ için de uygun bir isim olduğunu düşündüm.) 

🎶 Sanatçı olmak veya gelir elde etmek gibi bir hedefim yok, bu benim evren ile konuşma, dünyaya içimi dökme şeklim. Tabi neden yeni nesil dijital bir Aysel Gürel olmayayım? 🙂

@pelapari_ai ile uzun zamandır saklı kalan sözlerimi hem Türkçe hem de İngilizce yorumluyor, şarkılarıma farklı tarzlarda yeni bir yaşam formu kazandırıyorum. Sözlerim tamamen bana ait ve her biri benim yaşanmışlıklarımdan, hayallerimden, hissettiklerimden melodilere aktı. Şimdi ise evrene...

Özetle hayat bazen bizi sessizliğe iter. Kendi sesimizi duyamayacak kadar kaybolmuş hissederiz. Ama her ses, bir gün bir yerde yankı bulur. Belki bir gün, birinin içinden çıkamadığı bir gecede, benim sözlerim ona ışık olur. Benim hikâyem belki size de dokunur…

🔗 Peki ya siz? Hiç içinizde saklı kalmış bir sesi dışarı çıkarmanın yolunu buldunuz mu?

https://youtube.com/playlist?list=PLoKUOoQPlSZRj626hkyOleVJ2Z0chlspQ&amp;si=-jY7keRnEC3FfZ64