10 Kasım saat 09:05’te hayatın durduğu o sessizlik. Aslında asıl mesele, o sessizliğin içinde hepimizin kendi iç sesimizle baş başa kalması ve şu soruyu sorması: “Acaba bizden beklenen o büyük geleceği gerçekten inşa edebiliyor muyuz?” Atatürk’ü yalnızca tarihi zaferlerle anmak bazen O’nu insan olarak anlamamızı zorlaştırabilir. Oysa O’nun en büyüleyici yanı, imkansızlıklar içinde dahi insan ruhuna duyduğu sarsılmaz inançtı. Yıllar önce, Çankaya Köşkü’nün bahçesinde yürürken yanındakilere söylediği şu sözler ne demek istediğini özetler gibidir: "Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır." O, kendi ömrünün sınırlı olduğunu biliyordu ama kurduğu hayalin, ektiği fikir tohumlarının bu topraklarda kök salacağından bir an olsun şüphe etmedi. Bize bıraktığı en büyük mirası akılla, bilimle, eleştirel düşünceyle ve cesaretle kendi kaderini yazabilen bir millet olma bilincidir. Bugün masalarımızın başında çalışırken, üretiirken ya da yeni bir yola öncülük ederken aslında o mirası yaşatmaya devam ediyoruz. Çünkü çağdaş medeniyetler seviyesine ulaşma gayreti, sadece büyük laflarla değil; her gün yaptığımız işi en iyi şekilde yapma sorumluluğuyla mümkündür. Bugün, o büyük vizyonun ve bize açtığı aydınlık yolun sorumluluğuyla... Atatürk’ü saygıyla ve özlemle anıyoruz #atamızısaygıylaanıyoruz #10kasım #atatürk #mustafakemalatatürk