İki kişi Tetris'i birlikte oynarken beyinleri birbirine uyum sağlıyor. Ama uyum arttıkça oyunu daha kötü oynuyorlar. Nanyang Teknoloji Üniversitesi'nden araştırmacılar, birbirini tanımayan 33 çifti bir ekranda Tetris oynatmış. Biri blokları sağa sola kaydırıyor, öbürü döndürüyor, konuşmak yasak. Kafalarına yerleştirilen sensörlerle iki beynin kan akışı aynı anda ölçülmüş. Beyinler birlikte oynarken tek başına oynamaya göre çok daha güçlü eşleşiyor. Buna beyinler arası eşzamanlılık deniyor, yani iki kişinin beyin etkinliğinin aynı ritme girmesi. Beklenen şey şuydu: eşleşme arttıkça takım daha iyi çalışır. Sonuç tersi çıktı. Ön beyindeki eşleşme yükseldikçe çiftlerin yüksek puanlı karmaşık hamleleri azalmış. Araştırmacılar bunu şöyle yorumluyor: yüksek eşzamanlılık iyi iş birliğinin değil, partnerin ne yapacağını çözmek için harcanan zihinsel çabanın işareti olabilir. Yani beyinler uyum içinde göründüğünde iş bitmiş olmuyor; belki tam da uğraşıyor oluyor. Çalışmanın sınırları var: küçük örneklem, sınırlı sayıda sensör ve ikisinin aynı ekrana bakmasının tek başına eşleşmeyi taklit etme ihtimali. Yine de yaygın bir varsayımı sarsıyor: uyumlu görünmek işin yolunda gittiği anlamına gelmiyor. Bir grupta işlerin kolayca aktığını hissettiğinde, bu gerçek bir uyum mu yoksa kimsenin fazla zorlanmadığının işareti mi? Kaynak: Neuroscientists find a teamwork paradox: highly synchronized brains perform worse at complex tasks — PsyPost, https://www.psypost.org/neuroscientists-find-a-teamwork-paradox-highly-synchronized-brains-perform-worse-at-complex-tasks/